در سکوت بی حجم شبانه
در پس سراپرده غرور
بغض فرو خفته زمان
ناگهان
اشک ابر
می چکد از آسمان
بناگه
سوی درخشان ستاره ای دوردست
بر آسمان باران زده تاریک شهر تابیدن گرفت
در دیگر سو
ماه تابان
ابر دهشناک آسمان بی روح شهر را کنار می زند
در سپیده دم صبح بهاری
آنگاه که
گنجشککان کوچک پرسر و صدا
روزی دل انگیز را بشارت می دهند
آسمان آبی
تماشایی خواهد بود!
۲۶ بهمن ۹۶
دیدگاهتان را بنویسید